زیست شناسی زالوهای طبی

زیست شناسی زالوهای طبی

زیست شناسی زالوهای طبی

زیست شناسی زالوهای طبی می تواند در بسیاری از مواقع در فرآیند تولید آن ها کمک زیادی به تولید کننده نماید. زالوها در کنار سایر جانداران به صورت موجوداتی انگل گونه زندگی می کنند. به این معنی که محیط زندگی و تغذیه این جانداران می تواند یک موجود زنده ی دیگر باشد. اما همین جاندار می تواند جنبه ی پزشکی نیز داشته باشد و تاکنون حدود پانزده گونه از ششصد گونه این جاندار برای مصارف پزشکی مورد استفاد قرار گرفته اند. در ادامه گونه هایی از زالو که به لحاظ دارویی و درمانی خواص خاص داشته و بیشتر مورد توجه هستند را بیان می کنیم.

در این جا منظور از زالو همان زالوهای پزشکی است که زالو درمانی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله مواردی که در مورد زالو باید به آن اشاره کرد استفاده از لغت کرم برای این جاندار است در صورتی که زالو یک کرم نیست. قرار دادن زالوها در دسته ی کرم های حلقوی زیاد جالب نبوده و این امر به این دلیل بوده که بین یک کرم خاکی و این موجودات تفاوت های فراواین دیده شده است. از آن جایی که زالوها بسیار شبیه به یک پزشک عمل می کنند و خواص درمانی فراوانی دارند در قرون وسطی به پزشکان زالو می گفتند. البته این واژه در زبان انگلیسی Leech تلفظ می شود.

پرورش و تکثیر زالو

کوتیکول و نحوه فرآیند پوست اندازی زالو

با توجه به آن چه در زیست شناسی زالوهای طبی آمده، کوتیکول یک لایه است که بر روی ماتریکس سوراخ دار کلاژنی (اپیدرم زالو)، قرار می گیرد. کوتیکول لایه شاخی ترشحی است و در بازه های زمانی که معمولا سه تا ده روز یک مرتبه می باشد با انقباض های ماهیچه ای زالو که موجی شکل هستند، شروع به جدا شدنو ریزش از روی بدن جاندار می کند. این پوسته ها که از بدن زالو جدا می شوند شبیه به سفید و شناور هستند و یا به گیاهان داخل آب می چسبند و باید مرتب تمیز شوند تا از آسیب رسیدن به زالوها جلوگیری شود.

فرآیند پوست انداختن زالوها به شرایط مختلفی چون کیفیت آب، دما و نوع و وضعیت تغذیه ای این جانداران وابسته می باشد. از سایر لایه هایی که در فرآیند پوست اندازی زالو ها می ریزد و جدا می شود، لایه ی دیگری است که بر روی کوتیکول قرار دارد. این لایه موکوسی از جنس موکوپلی ساکارید بوده و دولایه ای است. این دو لایه باعث می شود تا باکتری ها به اپیدرم زالو نفوذ نکنند. باکتری های موجود در آب برای گیاهان آبزی هستند و البته روی سطح پوست ممکن است حضور داشته باشند که طی فرآیند پوست اندازی جدا شده و به این وسیله بهداشت جاندار حفظ می شود.

نظافت محیط پرورش و تکثیر زالو

در محیط های طبیعی معمولا گیاهان آبزی و اشیاء زبر و سختی وجود دارند که در فرایند پوست اندازی به زالوها کمک می کنند.  بنابراین برای این که محیط را طبیعی تر کنیم و به این موجودات کمک شود باید تا حد امکان شرایط پوست اندازی را برای آن ساده کنیم و در واقع همان محیط را برای آن ها شبیه سازی کنیم. در کنار سنگ و گیاه می توان از موی اسب نیز استفاده کرد و آن ها را به صورت دسته ای در ظرف نگهداری آن ها قرار داد.

بر خلاف تصور خیلی از افراد زالوها موجودات بسیار حساسی هستند و شرایط محیط زندگی آن ها باید خاص و در یک حد نرمال باشد تا از آسیب به آن ها جلوگیری به عمل آید. بنابراین محیط زندگی زالوها باید بسیار تمیز و به دور از آلودگی باشد. یکی از عوامل آلودگی پوسته های زالو است که وجود آن ها باعث می شود تا سلامت این جاندار به مخاطره بیفتد. برای این کار باید ظرف های نگهداری زالو و در هنگام تعویض آب از پوست های زالو که در آن قرار دارد، پاک و تمیز شود.

باقی مانده پوست ها باعث مشکلات حادی برای جاندار می شود به این شکل که باعث انقباض های شدید شده و با صدمه زدن به اپیدرم زالو راه نفوذ باکتری ها را باز می کند. البته می توان به زالو کمک کرد تا از شر این پوسته قدیمی خلاص شود ولی این امر نیز مخاطره های خود را دارد بنابراین از همان ابتدا روش ها و راهکار های فوق باید در نظر گرفته شود.

Share this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *