سیستم گوارشی زالوی طبی و عجایب آن

سیستم گوارشی زالوی طبی چگونه عمل می کند؟

سیستم گوارش زالوی طبی دارای سه قسمت اصلی می باشد. پیش روده، معده و روده ی عقبی این سه قسمت را تشکیل می دهند. قسمت پیش روده 20 درصد از کل طول یک زالو را تشکیل می دهد. در این قسمت از بدن زالوها بادکش جلو، دهان، حلق، مری زالوها قرار دارد. قسمت معده زالو نیز داری ده جفت کیسه می باشد. روده ی عقبی مسئول دفع مدفوع جاندار یا همان مواد باقی مانده و هضم نشده از خون است.

سیستم گوارشی زالوی طبی کمی با سایر موجودات تفاوت دارد. زالو ها نیاز به این ندارند که مدام تغذیه داشته باشند. دلیل این مورد هم این است که آن ها خیلی کند عملیات هضم غذا را انجام می دهند. با این وجود سیستم گوارشی زالوی طبی به تنهایی کامل نیست. زالو ها خود توانایی هضم خونی را که خورده اند اما نمی توانند همه ی آنزیم های هضم آن را تولید کنند. بنابراین برای رفع این نقص یک گونه باکتری به صورت همزیستی مسالمت آمیز در روده ی این جاندار زندگی می کند.

سیستم گوارشی زالو

باکتری ها به سیستم گوارش زالوی طبی کمک می کنند

بنابراین علاوه بر آنزیم های درون ریز که خود بدن زالو برای هضم تولید می کند، این باکتری ها نیز آنزیم های تخصصی را برای کمک به هضم تولید می کنند. این باکتری ها نه تنها بر روی هضم مواد غذایی تاثیر گذار هستند، بلکه در گزارشات معتبر یاز تاثیر آن ها بر روی باکتری بیماری های مختلفی نام برده شده است. برای مثال باکتری های دیفتری، کزار، مننژیت، سیاه زخم، اسهال خونی، گلودرد های میکروبی، تب و .. می توان نام برد. به طور مشخص در شرایط آزمایشگاهی بررسی شده و به نتایج مثبت باکتری آئروموناس هیدروفیلا در درمان اسهال خونی، سل، دیفتری، دست پیدا کرده اند.

  • سلول های مسئول ترشح بزاق در زالوها در فرآیند برای هضم و یا جذب کردم مواد غذایی هیچ گونه عملیاتی را انجام نمی دهند.
  • زالوها انواع گوناگونی دارند ولی همه ی آن ها خاصیت درمانی ندارند. برخی از انواع زالوها طبی هستند. یکی از انواع زالو با نام ھیرودومدیسینالیس در درون بدن خود دارای یک نوع باکتری می باشد که این باکتری وظایف فراوانی را در بدن زالو بر عهده دارد که در ادامه به برخی از آن ها اشاره می کنیم.
  • با توجه به تحقیقات انجام گرفته برخی از ویتامین های مورد نیاز بدن زالو ها به وسیله ی این موجودات تامین می گردد.
  • این موجودات در بدن زالو ها آنتی بیوتیکی را تولید می کنند که باعث می شود تا باکتری های دیگر نتوانند در بدن زالو رشد و نمو داشته باشند. این کار باعث خواهد شد تا فرآیند گوارش مواد موجود در بدن زالو به طور طبیعی افزایش پیدا کرده وزالو ها دیرتر گرسنه شوند.
  • تولید و ترشح آنزیم هایی که به هضم کردن خون خورده شده زالو کمک کرده ودر نهایت باعث جذب آن نیز می شود.
  • بر خلاف آنزیم اگزوپپتیداز که در همه ی انواع زالو ها دید می شود، بسیاری از آنزیم ها مانند لیپازها، کربوهیدرازها، اندوپپتیدازها در روده ی میانی وجود ندارد. روده میانی مسئول تامین این مواد می باشد، اما به طور طبیعی در بدن زالو حضور ندارد. البته این آنزیم ها در زالوهای دیگر وجود دارد ولی زالوهای طبی برای تامین آن ها از همزیستی با باکتری ها استفاده کرده و این آنزیم ها توسط آن ها تامین می شود.
  • تولید آنزیم هایی مانند لیپازها، آمیلازها، پروتئازها بر عهده ی نوعی باکتری به نام آئروموناس هیدروفیلا می باشد.

سیستم گوارش زالوی طبی

وظیفه ی چینه دان در سیستم گوارشی زالو ها

در سیستم گوارشی زالوی طبی اندام های دیگری نیز وجود دارد. یکی از اعضای دیگر بدن زالو ها که مسئولیت هضم کردن غذا را بر عهده دارد چینه دان است. خون در نهایت فرآیند هضم خود را در آن جا کامل می کند. چینه دان از سایر اندام های گوارشی زالو بزرگ تر بوده و بنابراین می تواند خون زیادی را در خود نگهداری کند. فرآنید هضم در این مکان نیز به نسبت طولانی بوده و از آنزیم های باکتری های موجود نیز برای هضم آهسته ی غذا کمک گرفته می شود.

برای این که در نتیجه ی عملکرد میکرو ارگانیسم های خارجی خونی که در چینه دان زالو نگهداری می شود در اثر طولانی شدن زمان هضم دچار همولیز یا فساد نشود، در این جا نیز آنتی بیوتیک هایی تولید شده و با رشد باکتری و .. مقابله می کنند.

در ادامه فرآیند هضم مخاط و خون با یکدیگر ترکیب می شده و در نهایت همگلوبین از مخلوط حاصله آزاد می شود. برای این که مواد موجود بقیه فرآیند را در روده ادامه دهند یک عضله وجود دارد که این محتویات را به صورت کم و در یک زمان به آن وارد می کند. در روده هموگلوبینی که به صورت محلول وجود دارد از داخل مواد جدا شده و جذب صورت می گیرد. در نهایت مواد باقی مانده بدونمصرف بوده و فرآیند هضم با دفع سایر مواد به عنوان مدفوع پایان پیدا می کند.

سیستم گوارشی زالوی طبی برای تخریب کردن گویچه های قرمز موجود در خون خورده شده توسط زالو از آنزیم سینتاز استفاده می کند. همولیزین نیز یک آنزیم پروتئازی می باشد که به تجزیه کردن هموگلوبین ها کمک می کند.

بیان این نکته نیز قابل تامل است که در زالوها علاوه بر موادی که باکتری های همزیست تولید می کنند، مواد شیمیایی توسط غدد داخلی بزاقی و غدد چینه دان آن ها تولید می شود. این مواد شیمیایی برای ادامه زندگی جاندار نقش بسیار مهمی دارند.

نبود این مواد باعث خواهد شد تا فرایند شکار و تهیه غذا برای زالو تقریبا غیر ممکن شود. از این مواد می توان به مواد ضد انعقاد خون، مواد گشاد کننده ی رگ ها، مواد بیهوش کننده و .. اشاره کرد. غدهای بزاقی خواص دیگری نیز دارند. مواد شیمیایی که از این غدها ترشح می شود، باعث می شود تا بسیاری از باکتری های بسیار سرسخت از بین بروند. برخی تحقیقات دیگری که بر روی بزاق زالو انجام گرفته است، نشان می دهد که مواد شیمیایی موجود در آن امکان رشد هیچ میکروارگانیسمی امکان رشد در بزاق زالو را ندارد. حتی ویروس ایدز نیز در این فضا دوام نمی آورد.

برای اطلاع از نحوه پرورش زالو در آکواریوم یا در خانه می توانید به مقالات مرتبط با این موضوعات در سایت مراجعه نمایید.

Share this post

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *